Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΙ - Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ ΜΟΥ


Η αντίληψη του παιδιού στην ηλικιακή φάση 0-6 χρονών ακολουθεί μια αναπτυξιακή συνέχεια. Από την βρεφική ηλικία το χαρακτηρίζει η τάση να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του μέσα από τις αισθήσεις του...







Γιατί λαβύρινθος;

Στην ηλικία των τριών χρόνων, οι αλλαγές στον χώρο βοηθούν το παιδί να επαναπροσδιορίσει την θέση του, να προσανατολιστεί και να συντονίζει την κίνησή του.


Το παιδί καθώς περπατά, χαράσσει πορείες και κρατά στη μνήμη του τις διαδρομές που διένυσε.
Από την αρχαιότητα, οι άνθρωποι απεικόνιζαν την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης σκέψης με την μορφή του λαβύρινθου. 

Ο λαβύρινθος είναι η αποτύπωση του τρόπου που σκέφτεται ο άνθρωπος:Συλλαμβάνει δεδομένα, τα επεξεργάζεται και φέρνει το αποτέλεσμα.



Έτσι τα παιδιά αποφάσισαν μέσα από πειραματισμούς να χαράξουν το δικό τους μονοπάτι και να δημιουργήσουν το δικό τους λαβύρινθο...
Συντονισμός κίνησης στο χώρο.

Εμπόδια-συντονισμός κίνησης με αντικείμενο την μπάλα. 








Τα παραμύθια προκαλούν την περιέργεια των παιδιών και αποτελούν το κίνητρο προσκαλώντας τα παιδιά να εικονοποιήσουν με διαδρομές τις σκηνές κάθε παραμυθιού. 

Το πρώτο παραμύθι που επεξεργάστηκαν τα παιδιά ήταν " Ο Κοντορεβυθούλης".


Το παραμύθι αυτό παρουσιάστηκε στα παιδιά με συμβολική αφήγηση και η  βιωματική αντίληψη της ιστορίας πραγματοποιήθηκε με την  επίσκεψη των παιδιών στο άλσος Φιλαδέλφειας.


Εικόνες από την Διαδραστική αφήγηση στο  Άλσος Φιλαδέλφειας  

Τα παιδιά έπρεπε να βρουν τη λύση σ' ένα πρόβλημα: Πως θα έβρισκαν το σωστό μονοπάτι που θα τους βοηθούσε να επιστρέψουν στο σπίτι ( σχολικό).


Μια φορά και έναν καιρό...Οι γονείς του Κοντορεβυθούλη πήγαν τα παιδιά τους εκδρομή στο δάσος...
























Οι γονείς κρύφτηκαν και τα παιδιά έμειναν μόνα τους...Έπρεπε να σκεφτούν ένα τρόπο για να μπορέσουν να επιστρέψουν πάλι πίσω...



Τα παιδιά μαζεύοντας τα καπάκια που έβρισκαν στο δρόμο τους βρήκαν το δρόμο επιστροφής προς το σπίτι(σχολικό)!




Το δεύτερο παραμύθι που επεξεργάστηκαν τα παιδιά ήταν " Η Ντενεκεδούπολη".

Στο παραμύθι αυτό  η παιδαγωγός  έθεσε ένα πρόβλημα: Πώς θα στηθεί  η διαδρομή της ιστορίας βήμα - βήμα. Τα παιδιά  βρήκαν τρόπους και συμβόλισαν  το κάθε εμπόδιο  – σταθμό με ρεαλιστικά αντικείμενα απ' τα παιχνίδια τους.



Τέλος  με ανακυκλώσιμα υλικά έφτιαξαν την δική τους  "Ντενεκεδούπολη" !!





Το τρίτο  παραμύθι  ήταν " Η Κοκκινοσκουφίτσα".



Τα παιδιά έπρεπε να διαλέξουν τη σωστή διαδρομή ... Το δίλημμα όμως ήταν μεγάλο καθώς είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε δυο μονοπάτια. Τον δρόμο από την πόλη ( μπλε γραμμή ) και τον δρόμο από το δάσος ( κόκκινη γραμμή)που θα τους οδηγούσε στη σωστή έξοδο...


 Τα παιδιά χαράσσουν τις διαδρομές , για να δουν ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσουν για να βρουν την Κοκκινοσκουφίτσα!


Ύστερα από αρκετή σκέψη , ακολούθησαν το σωστό μονοπάτι και βρήκαν το σπίτι της Κοκκινοσκουφίτσας!




Άλλο ένα παραμύθι που επεξεργάστηκαν  ήταν " Ο λαγός και η χελώνα".

Τα παιδιά πειραματίστηκαν με τις έννοιες  αρχή και τέλος (ευθύγραμμη διαδρομή) και όρισαν το ευθύγραμμο τμήμα μεταξύ δύο σημείων.



Από την αφήγηση των παραμυθιών... στην αφήγηση της τέχνης!




Επιδαπέδιες διαδρομές.
Επιτοίχιες διαδρομές.
             










           


Από τη διαδρομή στην αφήγηση και από εκεί στην κατασκευή- εγκατάσταση! 

Τα παιδιά είδαν έργα τέχνης διαφόρων καλλιτεχνών και κατασκεύασαν τις δικές τους αφηγήσεις...























Και τελικά έφτιαξαν τις δικές τους εγκαταστάσεις, γιατί....


Όλα τα μονοπάτια οδηγούν στον ίδιο στόχο: Να εκφράσουμε στους άλλους αυτό που είμαστε...                     ( Pablo Neruda, 1904-1973).


Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΚΟΛΑΖ


Γιατί κολάζ στην προσχολική ηλικία;

Το κολάζ προέρχεται από την γαλλική λέξη «coller» που σημαίνει "κολλάω". Δηλαδή η εικόνα δημιουργείται από κομμάτια υφάσματος ή χαρτιού αλλά και από άλλα υλικά κολλημένα μεταξύ τους. Το τελικό αποτέλεσμα φτιάχνει μια « αινιγματική σύνθεση» , όπου τα ετερογενή υλικά ( χρώμα, υφή, μέγεθος και κείμενο), δίνουν μια επαναστατική έκφραση στο έργο.

Επίσης το κολάζ είναι μια μικτή τεχνική που σκοπό έχει την ανασύνταξη παλιών εικόνων βρίσκοντας καινούργια υλικά για  νέες συνθέσεις.


Το κίνημα των καλλιτεχνών που είχαν επηρεαστεί από την τεχνική του κολάζ ήταν μεγάλο...
Μερικοί από αυτούς που επηρεάστηκαν από αυτό το κίνημα ήταν:


ΟJean  Arp

Προβάλλαμε τα έργα στα παιδιά και εκείνα σχολίαζαν διαρκώς...



"Μου θυμίζει μια εικόνα"  (Γ.Δ, 5 ετών )                                         "Μοιάζει με σκάλα!"( Σ.Δ 5 ετών)




..." Είναι μικρά τετραγωνάκια που τα κολλάμε πάνω στο χαρτί και φτιάχνουν μεγάλα σχήματα!!"
(Ξ.Β,5 ετών)

H Hannah Hoch








"Το κεφάλι τους είναι μεγαλύτερο από το σώμα τους"... (Ψ.Χ 5ετών)
" Το στόμα τους δεν είναι το πραγματικό "... (Σ.Ν 4,5 ετών)




" Γιατί έχει τόσα πολλά μάτια;" (Ι.Α 5 ετών)

Ο John Hearfield






















...
"Πως γίνεται να βγαίνουν λουλούδια από το κεφάλι της κοπέλας;" (Λ.Χ 5 ετών)

" Το κεφάλι της κοπέλας είναι από άλλο σώμα και το σώμα της  είναι από άλλη κοπέλα!!!"
     (Φ.Α 5 ετών) 



...
" Έχει καλαμάκι για μύτη και μια τρύπα για στόμα!"  (Λ.Θ 5 ετών)
" Γιατί τα αυτιά είναι στα πόδια;" (Κ.Μ 5 ετών)


...Τα έργα και οι παρατηρήσεις  "έσπειραν το μικρόβιο ". Τα χέρια των παιδιών γέμισαν με υλικά! Άφησαν τη φαντασία τους...


...Πήραν ψαλίδια, ταξινόμησαν τα υλικά,χρησιμοποίησαν χρώμα και πινέλο, και αφού πειραματίστηκαν αρκετά, σιγά-σιγά γνώριζαν τη  " μικτή τεχνική"...το κολάζ!



Χρήση ψαλιδιού.


















Ταξινόμηση υλικών.















Μετά από τον πειραματισμό τους με τα υλικά ξεκίνησαν να κατασκευάζουν τα δικά τους κολάζ!

Μετά την έμπνευση... ήρθε η ιδέα!

Οι παιδαγωγοί, μαζί με τη βοήθεια της εικαστικού του σχολείου, αποφάσισαν να δημιουργηθεί από το κάθε παιδί ξεχωριστά ένα " μουσείο-κουτί τέχνης" . 

Το χάρτινο κουτί μας έδινε τη δυνατότητα να ντύσουμε τις εξωτερικές και εσωτερικές επιφάνειες  με έργα κολάζ.
Κάθε επιφάνεια του κουτιού... και ένα δωμάτιο τέχνης, με τα αντιπροσωπευτικά έργα των μικρών καλλιτεχνών να διακοσμούν το κεντρικό δωμάτιο του μουσείου-κουτιού ,που θα φιλοξενούσε το κεντρικό τους έκθεμα με τίτλο: 
" Αν ήμουν παιχνίδι, τι θα ήμουν;"

Δισδιάστατα έργα-κολάζ, που έφτιαξαν τα παιδιά για την εσωτερική διακόσμηση του κουτιού τους...
























...και για την εξωτερική διακόσμηση του κουτιού τους!!














Αξιοποιώντας και οργανώνοντας τις δισδιάστατες εικόνες, το παιδί τις συνδύασε  με κριτήρια όπως : σχήμα, χρώμα, υφή, μορφή και έφτιαξε μια πρωτότυπη σύνθεση... το δικό του τρισδιάστατο κουτί!!!

Τα παιδιά μέσω της κατασκευής τους, μας απάντησαν στην ερώτηση :" Αν ήμουν παιχνίδι , ποιο θα ήμουν;"


" Θα ήμουν ο Μπάτμαν!"
"Θα ήμουν ένα τέρας που τρώει ανθρώπους!"














"Θα ήμουν τρακτέρ που θα κουβαλούσε ζώα στη φάρμα!"

"Θα ήμουν ένα πλοίο!"
"Θα ήμουν  πριγκίπισσα που θα φοράει κοσμήματα!"










"Θα ήμουν ένα ελάφι που τρέχει στο δάσος!"

"Θα ήμουν ο Σούπερμν!"
" Θα ήμουν ένα καράβι και θα ταξίδευα συνεχώς!"
"Θα ήμουν μια πολύ όμορφη πριγκίπισσα!"
"Θα ήμουν ένα λιοντάρι!"


" Θα ήμουν ένα παιχνίδι φιδάκι!"


"Θα ήμουν ο Σπάϊντερμαν!"

" Θα ήμουν ένα ρομπότ σπιτιού!"
Θα ήμουν ένας γερανός που κουβαλάει πράγματα!"
" Θα ήμουν μια πολύχρωμη πεταλούδα!"

"Θα ήμουν ένα σκουπιδιάρικο!"









"Θα ήμουν ένα ρυμουλκό πλοίο!"




"Θα ήμουν το παιχνίδι....ο φασουλής!"
"Θα ήμουν ένα αυτοκίνητο που τρέχει!"
" Θα ήμουν ένας πύραυλος!"

"Θα ήμουν ένας γενναίος ιππότης!"
"Θα ήμουν ένα ουράνιο τόξο!"

"Θα ήμουν ένα πυροσβεστικό όχημα!"



Η κατασκευή  τελείωσε... Το έργο ολοκληρώθηκε;
Ένα έργο ολοκληρώνεται όταν η ματιά του καλλιτέχνη συνομιλεί με τη ματιά του θεατή!
Στο χώρο του σχολείου στήνεται η έκθεση των                       
"μουσείων-κουτιών", όπου αυτός  ο διάλογος μεταξύ καλλιτέχνη και θεατή θα επιτευχθεί! 

Κλείστε θέσεις εγκαίρως...!!




Τμήμα προνηπιακό
Παιδαγωγοί: Άχμεντ Σάρα
                       Μακρή Λίτσα
                        Νανάς  Αντώνης
Εικαστική επιμέλεια-Σχεδιασμός: Παπαδοπούλου Έλενα