Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Ένα γράμμα για τη χαρά της ανάγνωσης στέλνει το ΕΚΕΒΙ με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου

«Καινοτόμες δράσεις ενίσχυσης
της φιλαναγνωσίας  μαθητών». 



Με στόχο την έμπνευση της αγάπης για το βιβλίο και την ανάγνωση, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) αναγγέλλει με την αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου (23 Απριλίου) μια πρωτότυπη δράση που θα ολοκληρωθεί και θα παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της 9ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης. 


Το ΕΚΕΒΙ απευθύνθηκε σε 12 από τους διακεκριμένους συγγραφείς που θα λάβουν μέρος στη φετινή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (Άλκη Ζέη, Θανάσης Βαλτινός, Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου, Χάρης Βλαβιανός, Σώτη Τριανταφύλλου, Μάνος Κοντολέων, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, κ.ά.) ζητώντας τους να προσφέρουν ο καθένας ως συμβολικό δώρο προς τα παιδιά μια επιστολή / μήνυμα για τη χαρά της ανάγνωσης και την αγάπη για τα βιβλία. Οι επιστολές θα εκτυπωθούν σε ειδικό φυλλάδιο και θα προσφέρονται σε όλα τα παιδιά που θα επισκεφθούν το περίπτερο της «Φιλαναγνωσίας» από 24 έως 27 Μαΐου, στην Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Στη συνέχεια, θα αναρτηθούν στους ιστότοπους για τη Φιλαναγνωσία http://www.philanagnosia.gr/ και του Μικρού Αναγνώστη http://www.mikrosanagnostis.gr/ και θα σταλούν σε  δημοτικά σχολεία σε όλη την Ελλάδα .

Την πρώτη  επιστολή έστειλε η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου:

Αγαπητά παιδιά,
 
Σας γράφω αυτό το γράμμα για να σας πω δυο-τρία πραγματάκια που έμαθα και που με έκαναν εκστατικά ευτυχισμένη. Σήμερα είμαι πολύ μεγάλη σε ηλικία: να φανταστείτε ότι ήμουν δέκα χρονών τον περασμένο αιώνα! 
Λοιπόν ακούστε:
Μερικοί άνθρωποι γίνονται ευτυχισμένοι κάνοντας εκδρομές και παίζοντας παιχνίδια, ενώ άλλοι χαίρονται με αγκαλίτσες και φιλάκια, με χορούς και με τραγούδια. Υπάρχουν αρκετοί που τους αρέσουν τα ωραία αντικείμενα. Όλα αυτά είναι σούπερ. Ωστόσο, αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου, τίποτα δεν μου αρέσει περισσότερο από το να διαβάζω βιβλία. Όχι επειδή είμαι σπασίκλας και φύτουλας και όλ’ αυτά, αν και μπορείς να το πεις κι αυτό. 

Τα βιβλία είναι σαν ταξίδια και σαν παιχνίδια: διαβάζοντας πετάμε με μεγάλες φτερούγες σε τόπους μακρινούς, εξερευνάμε τις ζωές άλλων ανθρώπων, νιώθουμε αγαπούλες, συγκινήσεις· μέσα στις σελίδες βρίσκουμε εμπειρίες που μοιάζουν με τις δικές μας, ή, ακόμα καλύτερα, δεν μοιάζουν με τις δικές μας - είναι πιο καταπληκτικές! Θυμάμαι πως όταν διάβασα την ιστορία του Ροβινσώνα Κρούσου ένιωσα ανακούφιση: αν ναυαγούσα σε έρημο νησί, όχι μόνο θα επιζούσα αλλά θα περνούσα τέλεια. 

Τα βιβλία καθησύχασαν τους φόβους μου: κατάλαβα ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια κι ότι ποτέ δεν θα βαδίσω μόνη – τα βιβλία θα με συνοδεύουν σαν ζωντανά πλάσματα, θα με παρηγορούν και θα χαϊδεύουν την ψυχή μου. Τώρα που σας γράφω, θυμάμαι ότι συχνά η ψυχή μου ήταν ταραγμένη: είχα ένα σωρό προβλήματα στο σχολείο και στο σπίτι· ένιωθα αγωνία και, μια νύχτα, νομίζω πως είδα φάντασμα.
 
Όμως, θυμάμαι επίσης πως, όταν ήμουν παιδί σαν εσάς, η καλύτερη ώρα της μέρας ήταν όταν διάβαζα τα βιβλία που τότε ονομάζαμε «εξωσχολικά». Τα εξωσχολικά ήταν πιο αστεία και πιο συγκινητικά από τα σχολικά, πράγμα φυσικό εφόσον το βιβλίο της γραμματικής δεν είναι αστείο και συγκινητικό. Ωστόσο, αν είμαστε τυχεροί κι έχουμε συμπαθητικούς και γλυκούληδες δασκάλους, η γραμματική, η αριθμητική, η ιστορία, η φυσική είναι κι αυτές σχεδόν αριστούργημα.
 
Επιστρέφω όμως στα μυθιστορήματα, στα διηγήματα, στους μύθους. Η χαρά της ανάγνωσης ήταν, κάπου κάπου, στενοχώρια. Τι παράξενο ε; Μερικές φορές, οι ιστορίες ήταν λυπητερές, στα παραμύθια οι ήρωες περνούσαν τα πάνδεινα: ένα κοριτσάκι που πουλούσε σπίρτα πάγωσε μέσα στο χιόνι, ένα αγοράκι χάθηκε στο άγριο δάσος... Παρότι έκλαιγα γοερά, ήμουν ευχαριστημένη: ένιωθα «κάτι». Θέλω να πω, δεν μπορούμε να χαμογελάμε διαρκώς: οι άνθρωποι γίνονται σοφότεροι νιώθοντας, κάπου κάπου, λύπη, οίκτο, αγανάκτηση. 

Κυρίως όμως, γίνονται εκστατικά ευτυχισμένοι: δοκιμάστε να ζήσετε τη ζωή του αναγνώστη και θα με θυμηθείτε.

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Μια ιστορία για το νερό

Με αφορμή διάφορα εικαστικά ερεθίσματα, φτιάχνουμε μια ιστορία











 
Τα παιδιά της ομάδας των προπρονηπίων, 
με την καθοδήγηση της εικαστικού 
Έλενας Παπαδοπούλου 
και της παιδαγωγού τους, 
Ελένης Καμάρα συνθέτουν 
μια ιστορία με θέμα το νερό.


 





 
Κάποιες εικόνες δίνονται στα παιδιά. Έτσι εμπλουτίζεται η ιστορία. Κάποια σημάδια στο χαρτί αποκτούν την έννοια τους και η ιστορία μεγαλώνει περισσότερο...


  
















 
Κάτι που που για πολλούς είναι ένας απλός "λεκές στο χαρτί", για τα παιδιά είναι ένας σωρός απο λέξεις...


 






Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Μεικτές ομάδες εργασίας


Η λειτουργία ενός σχολείου, μοιάζει με  μικρή κοινότητα.

Καθημερινός στόχος, τα παιδιά να παίζουν-εργάζονται, σεβόμενα την διαφορετικότητα του άλλου (φύλο, ηλικία, ανάγκες).

Στα πλαίσια ενός παιδαγωγικού και ερευνητικού πεδίου, στην Καραμέλα επιδιώκουμε τη συνύπαρξη και την ανταλλαγή παιδιών προς όλες τις ομάδες του σχολείου, έτσι ώστε να παράγονται ερωτήματα, σκέψεις, προβληματισμοί στα παιδιά. 
Τόσο για τον κόσμο γύρω τους, όσο και για τις μεταξύ τους σχέσεις.

Παιδιά απο όλες τις ομάδες του σχολείου, συνεργάζονται
με αφορμή το ποίημα "Αγροτικό" του Ζαχ. Παπαντωνίου









Στὸ στάβλο ἦρθ᾿ ἀπόψε τὸ φεγγάρι...
Ἐκοίταξεν ἀπ᾿ τὸ παράθυρό του,
εἶδε τὴν ἀγελάδα, τὸ μοσκάρι,
τὸ βόδι ποὺ μασοῦσε τὸ σανό του


Χείρα βοηθείας, απο παιδιά κάθε ηλικίας.

Στὸ κῆπο μας ἀνήσυχα γλιστροῦσε,
ἀνέβηκεν ἐπάνω στὴ συκιά μας,
ἐμέτρησε τὰ λίγα πρόβατά μας,
εἶδε τὸ γάϊδαρό μας καὶ γελοῦσε.




Οι αξιολογήσεις αυτών των δράσεων, εμπλουτίζουν την παιδαγωγική μας εμπειρία και μας κάνουν σοφότερους.

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Άνοιξη, Ανάταση, Ανάσταση


Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα…
Λένε οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου.

«Θ’ αλλάξει, γιατί υπάρχουμε εμείς» 
λένε τα παιδιά του σχολείου μας
και με αυτή την ελπίδα
ευχόμαστε καλή Ανάσταση σε όλους…

Τα Λαζαράκια των παιδιών του νηπιαγωγείου
Νήπιο, προνήπιο
και οι μικρότεροι "μαθητές" του σχολείου.
Μα  και...απόφοιτοι κοντά μας...



Ο κύριος Μαυράκης.
Αγαπημένος μας συνεργάτης.



 " Η Καρδιά μας γεμίζει φως
και πετάει ψηλά"
απο τα παιδιά του προ-προνηπίου



Τα μικρά παιδιά (μεταβρεφικό) , εμπνέονται
απο το βιβλίο "Ο Πασχάλης ο λαγός και τα κόκκινα αβγά"
της
Φωτεινής Κατσάλη-Γιβάνη
Στην αυλή της Καραμέλας






















Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Παραμύθια στον Εθνικό Κήπο

Παραμύθια της Λαμπρής
 
Εδώ και 10 χρόνια περίπου κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα, στην παιδική βιβλιοθήκη του Εθνικού Κήπου, ένα υπέροχο σημείο της πόλης μας, η Νίκη Κάπαρη μαζί με τον Γιάννη Ψειμάδα, υποδέχονται τον μήνα με παραμύθια,μύθους,μουσικές και τραγούδια για μικρούς και μεγάλους.

Αυτό το Σάββατο, τα παραμύθια που θα ακουστούν, είναι βαμμένα με κόκκινη «Λαμπρή» βαφή γεμάτα θύμησες από εκείνα τα χρόνια τ’ αλλοτινά .



Αφήγηση-ΝΙΚΗ ΚΑΠΑΡΗ
Μουσική,ηχητικά τοπία,τραγούδι-ΓΙΑΝΝΗΣ ΨΕΙΜΑΔΑΣ

 
τηλ.βιβλιοθήκης 2103236503
είσοδος ελεύθερη

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Δημιουργίες με πηλό






Ο πηλός, είναι ένα φιλικό προς τα παιδιά υλικό.
Τα «απομονώνει» από το υπόλοιπο περιβάλλον δίνοντας τους την ευελιξία που χρειάζονται για να εκφραστούν, απογειώνοντας παράλληλα την φαντασία τους.
Πειραματίζομαι
Δημιουργώ


Ένας διάλογος ξεκινά, ανάμεσα στο υλικό-αντικείμενο και στο παιδί-υποκείμενο με απεριόριστες διαστάσεις.

Το άμορφο, παίρνει μορφή και αυτή με τη σειρά της αποκτά οπτική κριτική.
Η υπόσταση του παιδιού «βομβαρδίζεται» με θετικά και ουσιαστικά ερεθίσματα.




Απο το "άμορφο" στο "όμορφο"