Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Όταν τα φτερά ανοίγουν…


Από το μικρό, στο μεγάλο σχολείο…


Η πρόσφατη διανυκτέρευση των παιδιών της ομάδας του νηπιαγωγείου στο σχολείο μας, ανέσυρε ένα θέμα που απασχολούσε εδώ και καιρό τα παιδιά.

Για την ακρίβεια, εστιάσαμε στην «κλειδαρότρυπα» μέσα από την οποία βλέπουν οι μικροί μαθητές  το μεγάλο σχολείο. Δειλά-δειλά, άρχισαν να διατυπώνουν ερωτήσεις, αγωνίες και φόβους γι’ αυτή την αλλαγή. «Μεγαλώνουμε», αλλά τι σημαίνει αυτό;

Οι… «κλειδαρότρυπες» αποτελούν μεγάλο εχθρό για την παιδαγωγική και έτσι, αποφασίσαμε να ξεκλειδώσουμε και να ανοίξουμε στα παιδιά μια μεγάλη πόρτα. Αυτή, του μεγάλου σχολείου….

Τα αρχικά ερωτήματα των παιδιών, ήταν

-Πώς θα κάνουμε φίλους εκεί;
-Τι μαθήματα θα κάνουμε;
-Πόση ώρα θα καθόμαστε και πόση ώρα θα παίζουμε;
-Αν είναι δύσκολα θα τα καταφέρουμε;
-Θα μπορούμε να παίζουμε στην αυλή;

Γεμάτοι ερωτήματα για το..μεγάλο σχολείο!
Έτσι λοιπόν, ξεκινήσαμε όλοι μαζί για να επισκεφτούμε το Γ' Δημοτικό σχολείο Νέας Φιλαδέλφειας. Οι μικροί «γίγαντες» της Καραμέλας (όπως και να το κάνουμε είναι τα μεγαλύτερα παιδιά του σχολείου μας) βρέθηκαν να είναι «νάνοι» μόλις άνοιξε η αυλόπορτα του δημοτικού.



Ο κύριος Στέφανος Παπακωνσταντίνου, ο δάσκαλος της Α΄τάξης υποδέχτηκε τα παιδιά και η υποδιευθύντρια, κυρία Φωτεινή Σταυροπούλου, μαζί με μαθητές της Γ’ δημοτικού, ξενάγησαν τα νήπια  σε όλους τους χώρους του σχολείου και τα παρότρυναν να θέσουν ερωτήματα.




Στηρίξου πάνω μου...

Να...κοίτα! Δεν είναι τίποτε...Θα τα καταφέρεις!

 Τα παιδιά έφτιαξαν μια ολοκληρωμένη εικόνα γι’ αυτό που έρχεται. Για το τι να περιμένουν. Και αυτό είναι κάτι που επιβεβαιώνει τις κλίμακες (μικρό, μεγάλο, ανοίγω, κλείνω). Τα παιδιά, αφού έχουν λύσει σημαντικά θέματα για την προσωπικότητα τους, ολοκληρώνονται μόνο όταν νιώσουν πως μπορούν να ανήκουν κάπου. Να είναι μέλη μιας ομάδας.
Μέσα από τις φράσεις τους είδαμε πόσο εξαιρετική και ουσιαστική είναι αυτή η
«ανταλλαγή» και η επικοινωνία ανάμεσα στα μικρά και στα μεγάλα παιδιά.

Ήταν μια εμπειρία  εξαιρετική για όλους.
Ένα κεφάλαιο στη ζωή τους κλείνει, αλλά ένα άλλο εξίσου σημαντικό ανοίγει.
Ευχαριστούμε πολύ τους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά του Γ δημοτικού σχολείου Νέας Φιλαδέλφειας για την όμορφη φιλοξενία.


Το παιδί είναι καλά, όταν αισθάνεται πως έχει την δυνατότητα να ανήκει κάπου..





 -Τώρα νιώθω καλύτερα , δε φοβάμαι τόσο πολύ.
-Τα μεγάλα παιδιά αυτού του σχολείου θα φύγουν. Τα παιδιά της πρώτης θα μεγαλώσουν και πάμε τώρα εμείς στη θέση τους. Και στην Καραμέλα τα προνήπια θα γίνουν νήπια, και μετά θα φύγουν και εκείνα και πάει λέγοντας… 
 
είπε ο Νικόλας κι έτσι επιστρέψαμε στην Καραμέλα, έχοντας πια μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για τη σχολική χρονιά που θα έρθει…

Διανυκτέρευση στην Καραμέλα 2012



Χτες βράδυ δεν κοιμηθήκαν καθόλου τα παιδιά.
Είχανε κλείσει ένα σωρό τζιτζίκια στο κουτί των μολυβιών
και τα τζιτζίκια τραγουδούσαν κάτου απ'το προσκεφάλι τους
ένα τραγούδι που το ξέραν τα παιδιά από πάντα
και το ξεχνούσαν με τον ήλιο
Γ. Ρίτσος


Κάθε Σαββατοκύριακο, το σχολείο, «ξεκουράζεται».
Αυτή τη φορά όμως γέμισε και πάλι από φωνές και γέλια. 
Από το απόγευμα του Σαββάτου, γονείς και παιδιά κατέφθαναν στην Καραμέλα με…προορισμό την διανυκτέρευση! Το βλέμμα των παιδιών, στραμμένο στο να τακτοποιηθούν. Το βλέμμα των γονιών, στα παιδιά τους. Για πολλούς ήταν η πρώτη φορά που θα τα αποχωριζόντουσαν για τόσες ώρες. Για μια ολόκληρη νύχτα…

Οι γονείς, προσπαθούν να...παρατείνουν τη διαμονή τους...

Δεν είχαμε ετοιμάσει αυτή τη βραδιά απλά και μόνο για να πούμε ότι θα κοιμηθούμε παρέα με τους φίλους μας…Αυτή η βραδιά ήταν ένας τρόπος ώστε οι μικροί απόφοιτοι του σχολείου, να αποχαιρετίσουν ένα  χώρο μέσα στον οποίο ονειρεύτηκαν , ταξίδεψαν έπαιξαν ,γέλασαν ,φώναξαν, θύμωσαν, αντάλλαξαν, μεγάλωσαν…


Μια βραδιά…σαν εκδρομή

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με κουκλοθέατρο. Η νηπιαγωγός-συνεργάτης του σχολείου Κατερίνα Σταυροπούλου και οι κούκλες της παρουσίασαν στα παιδιά μια «διανυκτέρευση στο βάλτο».

Οι κούκλες, στη δική τους...διανυκτέρευση στο βάλτο!

Στη συνέχεια ανεβήκαμε όλοι στο σχολικό για μια νυχτερινή βόλτα στην πόλη. Φωτογραφίσαμε τα φώτα και τις βραδινές της όψεις.






Η επιστροφή στο σχολείο, έκρυβε και άλλες εκπλήξεις… Σινεμά στην ταράτσα, σουβλάκια και παγωτό! Οι φωνές των παιδιών γλύκαναν μόλις αποφασίσαμε πως πριν το φαγητό, είναι η ώρα των ευχών…


μερικές απο τις ευχές τους....

-Μακάρι να είμαστε γενναίοι και ατρόμητοι όπως τώρα
-Θα έρχομαι κάθε μέρα να σε βλέπω γιατι αυτό είναι το σχολείο μου και εσύ είσαι η δασκάλα μου.
-Να βρούμε φίλους όπως αυτους που έχουμε
-Να μη χάσουμε το παιχνίδι......




Αφού καθίσαμε πλάι ο ένας στον άλλο παρακολουθήσαμε «τον πόλεμο των κουμπιών». Μια ταινία γεμάτη αναμνήσεις με περιπέτειες παιδιών ενός σχολείου της Νότιας Γαλλίας (στο 1957), τα παιχνίδια τους και τις μεταξύ τους σχέσεις...






Το πρωί μας βρήκε να ξυπνάμε όλοι μαζί , πιο δυνατοί (και ας ήμασταν λίγο κουρασμένοι), πιο…μεγάλοι και γεμάτοι πολύ καλή διάθεση και ενέργεια.


Κυριακάτικος πρωινός περίπατος στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου

Ξανά στο σχολικό, όχι προς το...σπίτι, αλλά για άλλη μια βόλτα, αυτή τη φορά στην ηλιόλουστη Αθήνα. Ένας Κυριακάτικος πρωινός περίπατος στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου ήταν ότι έπρεπε ώστε να κλείσει γλυκά αυτό το Σαββατοκύριακο. Τα παιδιά, φωτογράφισαν και έπειτα ζωγράφισαν κτίρια που είδαν και τους έκαναν εντύπωση.


Αυτοί οι...μικροί Γίγαντες ολοκλήρωσαν έναν πολύ σημαντικό κύκλο της ζωής τους. Αφήνοντας πίσω τους την προσχολική ηλικία έχουν πια τη δύναμη να  καταφέρνουν, να προσπαθούν, να αξιολογούν, να συγκινούνται, να φεύγουν, να αποχωρίζονται... 

Εμείς απλά τους δώσαμε την ώθηση που τους αξίζει.

Δείτε εδώ, επιπλέον υλικό σχετικό με τη διανυκτέρευση



Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Το υλικό και οι ιδιότητες του στα χέρια των παιδιών



Οι παιδαγωγοί του σχολείου, στην καθημερινότητα τους,  δημιουργούν-σκηνοθετούν  κατάλληλες συνθήκες (σε γωνιές στον εσωτερικό ή στον εξωτερικό χώρο) ώστε το κάθε σημείο, να υποδέχεται τα παιδιά με οργανωμένα κίνητρα για δράσεις.




 
Το υλικό (ξύλο, μέταλλο, γυαλί, χώμα, χαρτί…) δημιουργεί εγκαταστάσεις προκειμένου τα παιδιά να αλληλεπιδράσουν με αυτό και τις ιδιότητες του.  Κάθε υλικό στα χέρια ενός παιδιού, μεταμορφώνεται, προσαρμόζεται δίνει αφορμές για πειραματισμούς και παιχνίδια.























Οι αισθήσεις ζωντανεύουν και προσκαλούν τον μικρό μαθητή να εξερευνήσει και να δοκιμάσει τις ποικίλες χρήσεις των αντικειμένων που έχει γύρω του.





Η «Καραμέλα», υποστηρίζει θερμά πως το πιο δημιουργικό «ξύπνημα» προκύπτει από το παιχνίδι που τα ίδια τα παιδιά εφευρίσκουν-δημιουργούν και όχι από το ήδη κατασκευασμένο, έτοιμο δοσμένο. 

Το παιδί μετατρέπει, το κάθε υλικό σε ότι το ίδιο επιθυμεί, σε ότι το εξυπηρετεί, το αφορά,  ώστε να προκύψει ένας δημιουργικός διάλογος.

Αυτός αυτός ο διάλογος, μεταφέρεται στο συμβολικό παιχνίδι.

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

Μια νύχτα στο.. σχολείο







Πώς είναι το σχολείο τη νύχτα; Πώς είναι οι αίθουσες όταν παιδιά και νηπιαγωγοί βρίσκονται στα σπίτια τους; Σε ποιο πλευρό κοιμάται ο φίλος, η φίλη μου, και έχει άραγε κάποιο αγαπημένο κουκλάκι για συντροφιά;



Χωρίς σχολική τσάντα αλλά με υπνόσακους, τα παιδιά φτάνουν στο σχολείο.
Η χαρά και η ανυπομονησία τους μεγάλη...



Έφερα μαζί και ένα "παρεάκι"

Εγώ για εσένα κι εσύ για εμένα
































Ένας κύκλος κλείνει

Η Καραμέλα, έχει καθιερώσει εδώ και πολλά χρόνια, με το κλείσιμο της κάθε σχολικής χρονιάς μια βραδιά αποχαιρετισμού για τους «απόφοιτους» του σχολείου μας.

Αποχαιρετισμός ανάμεσα σε φίλους που μοιράστηκαν μαζί πολύ σημαντικές στιγμές της ζωής τους. Ανάμεσα στα παιδιά και τη νηπιαγωγό τους που μαζί της κατάφεραν τα δύσκολα να τα κάνουν εύκολα.


Φυσικά το σπουδαίο αυτής της βραδιάς, που είναι μια ολόκληρη διανυκτέρευση στο σχολείο είναι ο αποχαιρετισμός προς την προσχολική ηλικία.
Το κλείσιμο ενός κύκλου και η ολοκλήρωση όσων ερεθισμάτων έχει λάβει το κάθε παιδί στη διάρκεια της χρονιάς με στόχο να αποτελέσει το σοφό μέλος μιας κοινότητας:

  • Να διαπραγματεύεται τις σχέσεις του.
  • Να συνομιλεί και όχι να φλυαρεί
  • Να εστιάζει και όχι απλά να βλέπει
  • Να γεύεται και όχι απλά να τρώει
  • Να οσφραίνεται και όχι να μυρίζει.


Βραδινά παιχνίδια στην αυλή

Όνειρα, στο σχολείο....





















Έτσι λοιπόν και φέτος, ανάμεσα σε όλα τα σχέδια εργασίας που θα ολοκληρώσει το τμήμα του νηπιαγωγείου , προετοιμάζουμε και την  διανυκτέρευση που θα πραγματοποιηθεί το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαϊου. 

Δείτε περισσότερα για τη φετινή διανυκτέρευση



*Το δημοσιευμένο φωτογραφικό υλικό, είναι απο παλαιότερες διανυκτερεύσεις.

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

Η κατοικία στο νηπιαγωγείο Α΄μέρος


Η μαθηματική και η γεωμετρική σκέψη, αποτελούν βασικό κομμάτι της ύλης του νηπιαγωγείου. 
Είναι μέρος της παιδαγωγικής, που επεξεργάζεται έννοιες οι οποίες συμπληρώνουν το γνωστικό υπόβαθρο των παιδιών αυτής της ηλικίας.

Η εφαρμογή και η αξιολόγηση αυτών των εννοιών, καταλήγει σε ένα νέο σχέδιο εργασίας, το οποίο αφού ολοκληρωθεί, κρίνει το αν τα παιδιά έχουν κατακτήσει τις "απαραίτητες" πληροφορίες για την ηλικία τους.

Είναι γνωστό πως τα παιδιά από πολύ νωρίς χτίζουν τον κόσμο γύρω τους με όσα μέσα διαθέτουν. Με όσα μέσα τους δίνονται. Συλλαμβάνουν μια ιδέα, πειραματίζονται με αυτή, ερευνούν, αξιολογούν.
Το σχολείο μας στηρίζει ουσιαστικά αυτή τους την ανάγκη με ποικίλα project σχετικά με το θέμα της κατοικίας.


Ένα δείγμα αυτών των δράσεων, αποτελεί το workshop που είχαμε πραγματοποιήσει στο παρελθόν, με τίτλο «Γλυκιά Πόλη», σε συνεργασία με τον Εικαστικό Αλέξανδρο Ψυχούλη (Επίκουρο Καθηγητή Τέχνης και Τεχνολογίας στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας) .

Στην διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2011-2012, βασιζόμενοι στις ανάγκες της ομάδας του νηπιαγωγείου και με αφετηρία  το βιβλίο της Μάρως Λοϊζου «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοσμικό αυγό» των εκδόσεων Πατάκη, τα παιδιά έλαβαν γνωστικά, εικαστικά, μουσικά και πολλά άλλα ερεθίσματα.
Αυτό το διάστημα η ομάδα, βρίσκεται στην 4η και τελευταία φάση της δράσης η οποία αφορά στην κατοικία. 




Η βάση πρέπει να είναι γερή


Το ένα υλικό συμπληρώνει το άλλο. Και τα δύο μαζί συνθέτουν αυτό που το παιδί επιθυμούσε να κατασκευάσει.

Εξαιρετική λεπτομέρεια...η πόρτα!

Τα παιδιά συμβουλεύονται και συμβουλεύουν.
Συνθέτουν και συνεργάζονται
.

Συλλαμβάνω μια ιδέα, πειραματίζομαι, ερευνώ, αξιολογώ

  Μπορεί ένα αχυρένιο σπίτι να φέρνει στο μυαλό το παραμύθι με τα τρία γουρουνάκια, αλλά την κατασκευή του την συναντάμε πολλά χρόνια πριν, σε πολλούς πολιτισμούς.