Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Από το "εγώ" στην ... ομάδα

Αφήνουμε πίσω τον Σεπτέμβριο, έτοιμοι πια να προχωρήσουμε σε νέες δράσεις για τη σχολική χρονιά 2014-2015. Δράσεις, που δεν βασίζονται μόνο στον σχεδιασμό των παιδαγωγών του σχολείου μας, αλλά στις καταγραφές που έγιναν στη διάρκεια της προσαρμογής των παιδιών κατά το μήνα Σεπτέμβριο.


Γινόμαστε ομάδα
Το παιχνίδι είναι για εμάς μια πολύ σοβαρή υπόθεση. Υποδεχόμαστε παλιότερα και νέα παιδιά, στους χώρους μας,  δημιουργώντας εγκαταστάσεις και δίνοντας ερεθίσματα που θα προσκαλέσουν στο παιχνίδι.
Στη συνέχεια, μέσα από αυτό, έχουμε την ευκαιρία να γνωριστούμε, να δούμε τις επιθυμίες και τις ανάγκες του καθενός.


Στόχος μας είναι να εξοικειωθούν  με τον χώρο, τα υλικά,τους ανθρώπους. Θέλουμε να νιώσουν ότι ανήκουν σε ένα χώρο που δεν τους επιβάλλεται, αλλά συμπεριλαμβάνει τα "θέλω" και τις ανάγκες τους.

Η παιδαγωγική δεν θα πρέπει να δημιουργεί μια κατάσταση την οποία διαμορφώνει συνεχώς ο ενήλικας. Αλλά να  υποδέχεται το αίτημα και την επιθυμία του άλλου ως προϋπόθεση δημιουργίας εκείνης της συνθήκης που καλλιεργεί το "σχετίζεσθαι".

Πρόκειται για τη θέση του σχολείου μας, που στηρίζει το ότι ο παιδαγωγός αποδέχεται τη μη γνώση. Δεν είναι ο ενήλικας-παντογνώστης αλλά το σοφό μέλος μιας ομάδας που προτείνει και προκαλεί τα παιδιά-συνοδοιπόρους. 






Υλικά, εγκαταστάσεις, ερεθίσματα που προσκάλεσαν τα παιδιά
να δοκιμάσουν και να δοκιμαστούν...
Μοιραζόμαστε συναισθήματα
Εγώ και ο άλλος...  Ο Σεπτέμβριος ήταν γεμάτος από παιχνίδια γνωριμίας

 Χρώματα, σχήματα, υλικά στη διάθεση των παιδιών

Τι καιρό κάνει; (παρατηρούμε από μέσα, τον έξω κόσμο)




 Παιχνίδια σε σχέση με το χώρο, το σώμα και τα υλικά

Η τάξη πρέπει να είναι οικείος χώρος για το κάθε παιδί.
Να νιώθει άνετα να κινηθεί, να εκφραστεί, να μοιραστεί.
Συμπεριλάβαμε πολλά από τα προσωπικά αντικείμενα
των παιδιών στα παιχνίδια γνωριμίας...





 Γνωριμία με τον χώρο και τα υλικά,
στιγμές διασκέδασης και χαλάρωσης




Το βιβλίο "Πώς να κρύψεις ένα λιοντάρι" (εκδόσεις Ίκαρος),
 μέσα στο Σεπτέμβριο, έδωσε  ερεθίσματα για κινητικά -και όχι μόνο- παιχνίδια. 


Έτσι λοιπόν, προχωράμε έχοντας μαζί μας παιδιά γεμάτα επιθυμίες, περιέργεια, απορίες, ανάγκη για εξερεύνηση και περιπέτεια.

Άλλο ένα ταξίδι ξεκινά, στο οποίο θα μοιραστούμε γνώση και πολλά συναισθήματα. Ένα ταξίδι που μέσα από αυτό, μικροί-μεγάλοι, θα βγούμε λίγο σοφότεροι. 

Βρισκόμαστε  στο ίδιο όχημα, αλλά δεν ξεχνάμε την προσωπική... βαλίτσα κάθε μέλους της ομάδας που θα ανοίγει και θα κλείνει όποτε ο "ιδιοκτήτης" της επιθυμεί.
Το ζητούμενο είναι να έχουμε κατά νου (παιδαγωγοί-γονείς-παιδιά),  πως "το ταξίδι μετράει και όχι ο προορισμός"...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου