Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΙ - Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ ΜΟΥ


Η αντίληψη του παιδιού στην ηλικιακή φάση 0-6 χρονών ακολουθεί μια αναπτυξιακή συνέχεια. Από την βρεφική ηλικία το χαρακτηρίζει η τάση να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του μέσα από τις αισθήσεις του...







Γιατί λαβύρινθος;

Στην ηλικία των τριών χρόνων, οι αλλαγές στον χώρο βοηθούν το παιδί να επαναπροσδιορίσει την θέση του, να προσανατολιστεί και να συντονίζει την κίνησή του.


Το παιδί καθώς περπατά, χαράσσει πορείες και κρατά στη μνήμη του τις διαδρομές που διένυσε.
Από την αρχαιότητα, οι άνθρωποι απεικόνιζαν την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης σκέψης με την μορφή του λαβύρινθου. 

Ο λαβύρινθος είναι η αποτύπωση του τρόπου που σκέφτεται ο άνθρωπος:Συλλαμβάνει δεδομένα, τα επεξεργάζεται και φέρνει το αποτέλεσμα.



Έτσι τα παιδιά αποφάσισαν μέσα από πειραματισμούς να χαράξουν το δικό τους μονοπάτι και να δημιουργήσουν το δικό τους λαβύρινθο...
Συντονισμός κίνησης στο χώρο.

Εμπόδια-συντονισμός κίνησης με αντικείμενο την μπάλα. 








Τα παραμύθια προκαλούν την περιέργεια των παιδιών και αποτελούν το κίνητρο προσκαλώντας τα παιδιά να εικονοποιήσουν με διαδρομές τις σκηνές κάθε παραμυθιού. 

Το πρώτο παραμύθι που επεξεργάστηκαν τα παιδιά ήταν " Ο Κοντορεβυθούλης".


Το παραμύθι αυτό παρουσιάστηκε στα παιδιά με συμβολική αφήγηση και η  βιωματική αντίληψη της ιστορίας πραγματοποιήθηκε με την  επίσκεψη των παιδιών στο άλσος Φιλαδέλφειας.


Εικόνες από την Διαδραστική αφήγηση στο  Άλσος Φιλαδέλφειας  

Τα παιδιά έπρεπε να βρουν τη λύση σ' ένα πρόβλημα: Πως θα έβρισκαν το σωστό μονοπάτι που θα τους βοηθούσε να επιστρέψουν στο σπίτι ( σχολικό).


Μια φορά και έναν καιρό...Οι γονείς του Κοντορεβυθούλη πήγαν τα παιδιά τους εκδρομή στο δάσος...
























Οι γονείς κρύφτηκαν και τα παιδιά έμειναν μόνα τους...Έπρεπε να σκεφτούν ένα τρόπο για να μπορέσουν να επιστρέψουν πάλι πίσω...



Τα παιδιά μαζεύοντας τα καπάκια που έβρισκαν στο δρόμο τους βρήκαν το δρόμο επιστροφής προς το σπίτι(σχολικό)!




Το δεύτερο παραμύθι που επεξεργάστηκαν τα παιδιά ήταν " Η Ντενεκεδούπολη".

Στο παραμύθι αυτό  η παιδαγωγός  έθεσε ένα πρόβλημα: Πώς θα στηθεί  η διαδρομή της ιστορίας βήμα - βήμα. Τα παιδιά  βρήκαν τρόπους και συμβόλισαν  το κάθε εμπόδιο  – σταθμό με ρεαλιστικά αντικείμενα απ' τα παιχνίδια τους.



Τέλος  με ανακυκλώσιμα υλικά έφτιαξαν την δική τους  "Ντενεκεδούπολη" !!





Το τρίτο  παραμύθι  ήταν " Η Κοκκινοσκουφίτσα".



Τα παιδιά έπρεπε να διαλέξουν τη σωστή διαδρομή ... Το δίλημμα όμως ήταν μεγάλο καθώς είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε δυο μονοπάτια. Τον δρόμο από την πόλη ( μπλε γραμμή ) και τον δρόμο από το δάσος ( κόκκινη γραμμή)που θα τους οδηγούσε στη σωστή έξοδο...


 Τα παιδιά χαράσσουν τις διαδρομές , για να δουν ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσουν για να βρουν την Κοκκινοσκουφίτσα!


Ύστερα από αρκετή σκέψη , ακολούθησαν το σωστό μονοπάτι και βρήκαν το σπίτι της Κοκκινοσκουφίτσας!




Άλλο ένα παραμύθι που επεξεργάστηκαν  ήταν " Ο λαγός και η χελώνα".

Τα παιδιά πειραματίστηκαν με τις έννοιες  αρχή και τέλος (ευθύγραμμη διαδρομή) και όρισαν το ευθύγραμμο τμήμα μεταξύ δύο σημείων.



Από την αφήγηση των παραμυθιών... στην αφήγηση της τέχνης!




Επιδαπέδιες διαδρομές.
Επιτοίχιες διαδρομές.
             










           


Από τη διαδρομή στην αφήγηση και από εκεί στην κατασκευή- εγκατάσταση! 

Τα παιδιά είδαν έργα τέχνης διαφόρων καλλιτεχνών και κατασκεύασαν τις δικές τους αφηγήσεις...























Και τελικά έφτιαξαν τις δικές τους εγκαταστάσεις, γιατί....


Όλα τα μονοπάτια οδηγούν στον ίδιο στόχο: Να εκφράσουμε στους άλλους αυτό που είμαστε...                     ( Pablo Neruda, 1904-1973).


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου